استان گلستان در سالهای اخیر شاهد تشدید هجوم ریزگردها از سوی بیابان قرهقوم در کشور ترکمنستان بوده است. موضوعی تاملبرانگیز که چرا ریزگردهای حاصل از این بیابان چند میلیون ساله، در گذشته استان شمالی گلستان را اینچنین درگیر خود نمیکرده است؟!
سالیان متمادی است که کشورهای مختلف درگیر هجوم ریزگردها بوده و کارشناسان محیط زیست با هدف کنترل ریزگردها و کاهش آسیبهای آن به انسان و طبیعت در جهات مختلف، از رویکردهای علمی استفاده می کنند.
زهره اخگری سنگآتش دکترای حوزه محیطزیست در گفتگو با پایگاه خبری ماران، در این باره، توسعه شهری و تخریب منابع طبیعی را عامل تشدید هجوم ریزگردها در سالهای اخیر دانست و با بیان اینکه کشور ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص و همجواری با بیابان های مختلف داخلی و خارجی(کشورهای همسایه) و نیز مدیریت ناصحیح منابع طبیعی بیش از پیش درگیر این آلاینده بسیار مضر است، اظهار کرد: در گذشته گرد و غبار و ریزگردها توسط منابع طبیعی همچون وجود مراتع و پوشش گیاهی طبیعی و تالاب ها مدیریت و کنترل می شدند. تاج پوشش درختان از ورود گرد و غبار قرهقوم به داخل کشور تا حد زیادی جلوگیری می کردند.
اخگری با اشاره به اهمیت حفاظت از سطوح خاک در کشور توسط پوشش گیاهی خصوصا چتری، افزود: عدم وجود پوشش گیاهی و مراتع سبب تخریب بافت خاکهای سطحی شده و کاهش بارندگی در سست شدن پوشش خاک تاثیر دو چندانی گذاشته است. وزش بادها و طوفان از سوی ترکمنستان، حالا نه تنها ریزگردهای شنزار بزرگ قرهقوم را به ایران می آورد که ریزگردهای داخلی را هم به همراه خود دارد و سبب تشدید این پدیده آلودگی شده است.
وی در پاسخ به این سوال که چگونه میتوان این آلودگی ریزگردی را کاهش داد، تصریح کرد: اقدامات متفاوتی در این زمینه قابل انجام است که یکی از این میان، میتوان به تدوین قوانین سختگیرانهتر در قبال آسیب مراتع و جنگل و دیگری به ترمیم پوشش گیاهی طبیعی با کاشت درختان ترجیحا بومی با تاج پوشش وسیع و ریشههای افشان و عمیق که به آبیاری کمتری نیاز دارند، اشاره کرد.
انتهای پیام/
